POST Komutlarını Bağlamak: Tim Corey tarafından Derinlemesine İnceleme

POST Komutlarına Giriş

Tim, önceki dersteki arayüz güncellemelerine geri döner, sistemin şu anda sadece GET isteklerini desteklediğini belirtiyor. Bu dersin odak noktası, kullanıcıların bir sunucuya veri göndermelerine izin vermek üzere POST isteklerini etkinleştirmek olduğunu açıklar, örneğin JSON çıktısı veya form verileri gibi.

UI kodunu kütüphane kodundan ayırmanın önemli olduğunu vurgular. UI, dropdownlar, HTML formlar ve giriş alanları gibi öğeleri yönetmeli, kütüphane ise HTTP istek oluşturma, içerik biçimlendirme ve sunucuya veri gönderme işlemlerini yürütmelidir.

Tim ayrıca bu projenin bir portföy örneği olarak hizmet edebileceğine dikkat çeker, ancak geliştiricilerin portfolyolarını kişiye özel hale getirmelerinin önemini belirtir. timcorey.com adresindeki Dev Pass'ine bir referansta bulunarak, C# ve HTTP istek yöntemlerini derinlemesine anlamak için bir yol önerir.

Mevcut Yapıyı Anlamak

Visual Studio'da, Tim mevcut proje yapısını gösterir. UI, bir istek yöntemi (GET veya POST) seçme ve bir URL girme imkanı sunar. Şu anda, "Go"ya tıklamak yalnızca bir GET isteği gerçekleştirir ve yanıtı sonuçlar penceresinde görüntüler.

Gösterdiği küçük sorunlardan biri, bir GET isteğinden sonra sonuçlar penceresindeki tüm metnin vurgulanmasıdır, bu bilgiyi görüntülemek için ideal değildir. Tim, bunu metin kutusu yerine sekme öğesine odaklanarak düzeltiyor. Bu, otomatik metin seçimlerini önler ve kullanıcı deneyimini geliştirir.

Açılır Listeyi Okumanın ve HTTP Eylemini Belirlemenin Yolları

POST komutlarını uygulamak için, Tim açılır listeyi okuyarak HTTP istek yöntemini nasıl belirleyeceğimizi açıklar. Açılır liste dize değerini bir HTTP eylemine dönüştürmek için bir değişken oluşturur ve TryParse kullanır.

Seçilen yöntem geçersizse, sistem bir ("Geçersiz HTTP fiili") hata mesajı görüntüler ve isteği denememeye çalışır. Doğrulandıktan sonra, istek yöntemi bir GET isteği, POST isteği veya DELETE veya PATCH gibi diğer HTTP yöntemlerinden herhangi birini gerçekleştirmek için kullanılabilir.

POST İsteklerini Ele Almak için Backend'i Hazırlamak

Bir sonraki adım, kütüphaneyi POST isteklerini ele alacak şekilde güncellemektir. Tim, POST komutlarının GET isteklerinden farklı olduğunu çünkü genellikle hedef kaynağa veri göndermek için istek gövdesi gerektirdiğini açıklar. Bu veriler JSON, ikili veri veya form verisi olabilir.

Tim, UI sorumluluklarını kütüphane kodundan ayırmanın önemini vurgular. UI, gövde içeriğini bir dize olarak geçirir ve kütüphane bunu doğru HTTP içerik türüne dönüştürür. Bu tasarım, içeriğin biçimlendirilmesi gibi genel işlemleri kütüphanenin ele aldığından emin olur, arayüzde değil.

POST İstekleri için Bir Overload Oluşturma

Tim üç parametre kabul eden CallApiAsync için bir aşırı yükleme oluşturur:

1. URL – hedef kaynağın adresi

2. Eylem – HTTP isteği yöntemi (GET, POST, vb.)

3. İçerik – istek gövdesi bir dize olarak

Bu, geliştiricilerin JSON çıktısını, form verilerini veya diğer kodlanmış verileri doğrudan kullanıcı arabiriminden kütüphaneye geçirmelerine olanak tanır. POST isteklerini bu şekilde işleyerek, aynı kütüphane gelecekte PUT, PATCH veya DELETE gibi HTTP yöntemlerini destekleyebilir.

Dize İçeriğini HTTP İçeriğine Dönüştürme

Tim, kullanıcı arabiriminden dize içeriğini HTTP içeriğinden türetilen StringContent'e nasıl dönüştüreceğini gösterir. UTF8 kodlamayı ve içerik türünü yapılandırılmış verilerin sunucuya gönderilmesi için uygun olan application/json olarak ayarlar.

Bu adım, gönderilmeden önce istek gövdesinin düzgün bir şekilde biçimlendirildiğini garanti eder. Tim, bu endişe ayrımının geliştiricilerin, kullanıcı arabiriminde HTTP başlıkları, kodlama veya içerik dönüştürme konularını düşünmeden POST komutlarını kullanmalarına olanak sağladığını vurgular.

Ara Yüzü Güncelleme ve POST İsteklerini Test Etme

Kütüphane hazır olduğunda, Tim kullanıcı arabirimini yeni aşırı yüklü yöntemi çağıracak şekilde günceller. JSONPlaceholder kullanarak POST isteklerini test eder ve istek gövdesini elle biçimlendirir:

{
  "title": "Bu benim başlığım",
  "body": "Bu benim gövde metnim",
"userId": 3
}

Tim bir POST isteğinin bu verileri hedef kaynağa gönderdiğini ve yanıtın başarıyı gösterdiğini açıklar. Başlangıçta, HTTP eylem enum'u POST'u içermediği için bir hata oluşur. POST eklemek bunu çözer ve sistemin POST komutlarını başarıyla göndermesine olanak tanır.

Kütüphanede POST İsteklerini İşleme

Tim, HTTP istek yöntemi üzerinde bir switch ifadesi kullanarak kütüphanede POST komutlarını nasıl işleyeceğini gösterir. GET için sistem GetAsync'i kullanır; POST için, biçimlendirilmiş istek gövdesi ile PostAsync kullanır.

POST komutunu test etmek, isteğin çalıştığını doğrulayan bir kimlik (JSONPlaceholder'da 101) ile yanıt döner. Tim, bu test API'sinin bir veritabanında veri saklamamasına rağmen, POST istek işlevselliğini doğrulamak için kullanışlı olduğunu belirtir.

Ana Çıkarımlar ve Gelecekteki Çalışmalar

Tim dersi özetler:

• Aşağı açılır menü artık GET ve POST yöntemlerini destekler.

• Kullanıcı arabirimi istek gövdesini kütüphaneye geçirir.

• Kütüphane diziyi HTTP içeriğine dönüştürür ve doğru HTTP isteğini yürütür.

• POST komutları, sonuçlar penceresinde gösterilebilecek geçerli yanıtlar verir.

PUT, PATCH ve DELETE komutlarını gelecekteki derslerde uygulamalarını vurgulayarak, mevcut çerçevenin yeni HTTP yöntemlerini eklemeyi kolaylaştırdığını vurgular.

Tim ayrıca gereğinden fazla mühendislik yapmaktan veya kullanılmayan kod eklemekten kaçınılmasını tavsiye eder; bu, bağlantısız işlevler veya sahipsiz öğelerle sonuçlanabilir.

Sonuç

Tim Corey'nin videosu, bir Postman Clone projesinde POST komutlarına pratik bir yaklaşım sunar. Kullanıcı arabirimi sorumluluklarını kütüphane kodundan ayırarak, dize verilerini HTTP içeriğine dönüştürerek ve yanıtları etkili bir şekilde ele alarak, geliştiriciler HTTP istek yöntemleriyle ilgili uygulamalı deneyim kazanır.

Bu ders yalnızca bir sunucuya veri gönderimini göstermekle kalmaz, aynı zamanda diğer HTTP yöntemlerini, başlıkları ve daha karmaşık istekleri ele almak için temel oluşturur ve bu, C#'da HTTP etkileşimlerini öğrenmek için güçlü bir pratik örnektir.