Buduj Klon Postman z Timmem Coreym

Przegląd kursu i cel

Tim zaczyna od wyjaśnienia, że ta lekcja polega na skonfigurowaniu początkowej struktury potrzebnej do zbudowania klonu Postmana. Wyraźnie stwierdza, że fokus nie jest jeszcze na tworzeniu żądań API czy obsłudze odpowiedzi JSON, lecz na tworzeniu projektów, właściwej ich konfiguracji i przygotowaniu wszystkiego do pracy.

Wyjaśnia, że ten kurs jest zaprojektowany, aby pomóc użytkownikom zrozumieć, jak narzędzie z realnego świata, takie jak Postman, mogłoby być zbudowane jako prosta aplikacja Windows. Chociaż końcowa aplikacja nie zastąpi Postmana, pokaże podstawowe koncepcje, takie jak żądania REST, odpowiedzi i projektowanie UI. Tim wyjaśnia również, że chociaż ten projekt może inspirować prace portfelowe, użytkownicy nie powinni kopioskować go bezpośrednio. Zamiast tego powinni ulepszać i modyfikować go, aby stworzyć coś wyjątkowo własnego.

Tworzenie biblioteki klas dla klonu Postmana

W tym punkcie Tim otwiera Visual Studio 2022 i zaczyna proces konfiguracji. Wyjaśnia, że używa najnowszej dostępnej wersji w czasie nagrywania i rozpoczyna od stworzenia nowego projektu. W tej lekcji decyduje się najpierw stworzyć bibliotekę klas.

Tim wyjaśnia, że ta biblioteka klas będzie ostatecznie przechowywać wspólny kod, do którego będzie odnosić się UI. To podejście pomaga oddzielić obawy i utrzymuje aplikację zorganizowaną. Wyjaśnia również, że chociaż kolejność tworzenia projektów zazwyczaj nie ma znaczenia, rozpoczęcie od biblioteki pozwala mu zademonstrować powszechny problem, na który mogą natknąć się programiści podczas konfiguracji.

Szukając biblioteki klas C# podkreśla, że musi być to nowoczesny projekt .NET, a nie starszy .NET Framework. Tim wybiera bibliotekę klas .NET 8, zauważając, że nowsze wersje, takie jak .NET 9 lub późniejsze, również mogą działać. Wyjaśnia, że różnice między wersjami są normalną częścią rozwoju i że nauka adaptacji jest ważną umiejętnością.

Nazywanie rozwiązania i projektów poprawnie

Tim poświęca czas na wyjaśnienie sposobu, w jaki nazywa rozwiązanie i projekty. Nazywa rozwiązanie jako aplikacja klon Postmana, a bibliotekę jako biblioteka klonu Postmana. Wyjaśnia, że uwzględnienie słowa "Biblioteka" jasno wskazuje, który projekt zawiera logikę współdzieloną, a który zawiera UI.

To podejście nazwowe pomaga podczas pracy z odniesieniami później. Tim wyjaśnia, że odniesienia powinny zawsze płynąć od UI do biblioteki, nigdy odwrotnie. Ten wybór projektowy wspiera czystszy kod i lepszy długoterminowy proces rozwoju.

Wyjaśnia również, dlaczego nie umieszcza rozwiązania i projektu w tym samym katalogu. Ponieważ ta aplikacja będzie zawierać wiele projektów, ich oddzielenie ułatwia nawigację i unika zamieszania w miarę rozwoju rozwiązania.

Dodawanie projektu UI Windows Forms

Kiedy biblioteka jest stworzona, Tim dodaje drugi projekt do rozwiązania. Tym razem wybiera aplikację Windows Forms. Wyjaśnia, że ten projekt będzie służył jako UI dla klonu Postmana i ostatecznie pozwoli użytkownikom na wprowadzenie URL-i, parametrów zapytań oraz wyświetlanie odpowiedzi.

Nazywa projekt UI klon Postmana i ponownie potwierdza, że używa .NET 8. Tim krótko porusza wiadomość związaną z DPI spowodowaną skalowaniem wyświetlacza. Wyjaśnia, że na tę lekcję nie ma to znaczenia, a obsługę DPI można zbadać później, jeśli będzie to potrzebne.

Na tym etapie rozwiązanie zawiera teraz dwa projekty: bibliotekę i UI Windows Forms. Ta struktura stanowi podstawę do budowy narzędzia w stylu Postmana na Windows.

Rozwiązywanie problemu projektu startowego

Tim demonstruje problem, który pojawia się, ponieważ najpierw stworzono bibliotekę klas. Gdy próbuje uruchomić rozwiązanie, Visual Studio pokazuje błąd mówiący, że biblioteka klas nie może być uruchomiona bezpośrednio.

Tim wyjaśnia, że to powszechny problem konfiguracyjny i podkreśla znaczenie dokładnego czytania komunikatów o błędach. Wyjaśnia, że komunikaty o błędach często mówią dokładnie, co jest nie tak i jak to naprawić.

Pokazuje dwa sposoby rozwiązania problemu: ustawienie projektu UI jako projektu startowego za pomocą menu kontekstowego lub wybranie go z rozwijanej listy projektów startowych obok przycisku Uruchom. Po dokonaniu tego, UI Windows Forms uruchamia się prawidłowo.

Dodawanie projektu do Git i GitHub

Z konfiguracją rozwiązania w miejscu, Tim przechodzi do kontroli wersji. Otwiera okno Zmiany Git i wyjaśnia, że kontrola wersji nie została jeszcze włączona. Tworzy repozytorium Git bezpośrednio z Visual Studio.

Tim wyjaśnia cel pliku .gitignore, stwierdzając, że wyjścia kompilacji, takie jak pliki skompilowane, nie powinny być uwzględniane w kontroli wersji. Ponieważ te pliki mogą być odtworzone, nie powinny znajdować się w repozytorium GitHub.

Dyskutuje również o licencjonowaniu i wyjaśnia, że wybór braku licencji oznacza zachowanie wszystkich praw do kodu. Tim dodaje plik README i wyjaśnia, jak ważne jest wyjaśnienie projektu, zwłaszcza jeśli ma być udostępniany lub używany jako część portfolio.

Tim nazywa repozytorium GitHub, dodaje jasny opis wyjaśniający, że to odtworzenie Postmana w Windows Forms, i wybiera, aby repozytorium pozostało prywatne, aby użytkownicy skupiali się na nauce, a nie kopiowaniu kodu.

Zrozumienie wskaźników kontroli źródła

Po wypchnięciu kodu do GitHub, Tim wyjaśnia ikony z kłódkami pokazywane w Eksploratorze Rozwiązań. Te ikony wskazują, że pliki są śledzone przez kontrolę źródłową i nie zostały zmodyfikowane.

Wyjaśnia, jak te wskaźniki zmieniają się, gdy pliki są dodawane lub aktualizowane, pomagając programistom zrozumieć, jakie zmiany zostaną zapisane. Ta wizualna informacja staje się bardzo użyteczna w miarę rozwoju projektu i dodawania większej liczby funkcji.

Trzymanie Class1 i dodawanie odniesienia

Tim wyjaśnia, dlaczego domyślny plik Class1 jest pozostawiony w bibliotece na razie. Bez przynajmniej jednej klasy biblioteka nie miałaby przestrzeni nazw, co uniemożliwiałoby jej odnoszenie z UI.

Następnie dodaje bibliotekę jako zależność projektu UI. Tim demonstruje zarówno przeciąganie biblioteki na zależności UI, jak i używanie opcji Dodaj Odwołanie Projektu. Ten krok pozwala UI na dostęp do współdzielonego kodu, co jest niezbędne do budowania strukturalnego klonu Postmana.

Zmiana nazwy Form1 na Dashboard

Tim zmienia nazwę domyślnej Form1 na Dashboard, wyjaśniając, że ten formularz reprezentuje główny ekran aplikacji. Gdy ten formularz jest zamknięty, aplikacja także się zamyka.

Upewnia się, że wszystkie odniesienia są poprawnie zaktualizowane, w tym plik logiki za kodem i Program.cs. Tim również konwertuje przestrzeń nazw w Program.cs na przestrzeń nazw w skali pliku, wyjaśniając, że tworzy to więcej przestrzeni i czystszy format dla przyszłych zmian.

Dostosowywanie właściwości UI i ustawień czcionek

Tim otwiera formularz Dashboard i skupia się na oknie Właściwości. Wyjaśnia, w jaki sposób programiści mogą przesuwać okna w Visual Studio tak, aby pasowały do ich przepływu pracy.

Zmienia tytuł formularza, aby jasno określić aplikację jako klon Postmana i zwiększa domyślny rozmiar czcionki z 9 do 18. Tim wyjaśnia, że ustawienie rozmiaru czcionki na początku zapewnia spójną wielkość dla wszystkich przyszłych kontrol dodawanych do UI.

Zatwierdzanie początkowej konfiguracji

Z wszystkimi zmianami konfiguracji zakończonymi, Tim etapit za pomocą plików zmodyfikowanych i tworzy zatwierdzenie. Wyjaśnia, że wiadomość zatwierdzenia nie musi być doskonała, ale powinna jasno opisywać zmiany konfiguracyjne.

Zatwierdza i synchronizuje kod z GitHub, upewniając się, że repozytorium jest w pełni zaktualizowane i gotowe do dalszego rozwoju.

Przygotowanie na kolejny krok w budowie klonu Postmana

Aby podsumować film, Tim wyjaśnia, że konfiguracja projektu jest teraz zakończona. W następnej lekcji nacisk zostanie przesunięty na budowę UI i stworzenie prostego sposobu na wysyłanie zapytań GET do API oraz wyświetlanie odpowiedzi.

Zachęca widzów do podejścia do następnego kroku samodzielnie przed obejrzeniem kolejnego wideo. Celem jest stworzenie prostego interfejsu, który potrafi wysyłać żądania, odbierać dane i wyświetlać sformatowane odpowiedzi JSON. To podejście pomaga użytkownikom lepiej zrozumieć proces i przygotowuje ich do ulepszania aplikacji z czasem.

Tim kończy, przypominając widzom, że ten projekt ma się rozwijać. Rozpoczęcie od prostej konfiguracji pozwala programistom budować zaufanie, zrozumieć przepływ pracy i stopniowo przekształcić projekt w znaczące narzędzie w stylu Postmana.