Jak używać IronPrint z Claude Code
Laboratorium szpitalne drukuje trzy rodzaje dokumentów z jednej usługi. Etykiety próbek trafiają do drukarki etykiet przy stanowisku pobrań, raporty wyników do drukarki w biurze, a manifesty kurierskie do pokoju wysyłek. Plik trasowania nazwie drukarkę dla każdego typu dokumentu, a pojedynczy błędny znak w tym pliku może wysłać wyniki pacjentów do innego pokoju bez żadnego błędu. Claude Code, narzędzie programistyczne agentowe Anthropic, edytuje pliki i uruchamia polecenia w repozytorium. Jest dostępne jako narzędzie wiersza poleceń, jako rozszerzenia dla edytorów VS Code i JetBrains, w aplikacji desktopowej Claude oraz na claude.ai/code.
IronPrint drukuje PDF-y i obrazy z .NET, zarówno w trybie cichym, jak i przez dialog systemu operacyjnego. Właściwość PrintSettings.PrinterName wybiera drukarkę dla zadania, a Printer.GetPrinterNames wymienia drukarki zainstalowane na maszynie. Cztery przetestowane podpowiedzi poniżej to skrypt Claude Code budujący router drukarki dla tego laboratorium, a sekcje pomiędzy nimi zapisują zachowanie IronPrint, na którym opierają się te podpowiedzi.
Uruchomić claude w terminalu otwartym w folderze projektu i przełączyć model za pomocą /model opusplan przed wysłaniem pierwszej podpowiedzi. Wpisanie @ przed ścieżką włącza zawartość tego pliku do zadania.
Add the IronPrint NuGet package, version 2026.10.1, to LabPrintRouter.csproj.
Then have Program.cs check the printer names in @config/printer-routes.json.
The program does this, in order:
1. Applies the license key and prints License.IsLicensed.
2. Prints each name from Printer.GetPrinterNames on its own line, in quotes.
3. Prints each route's document type, its printer name in quotes, and installed or missing.
A route's printer counts as installed only on an exact match, case and spaces included.
Don't send any print job. Every printer on this machine opens a Save dialog.
My key is in the IRONPRINT_LICENSE_KEY environment variable.
Program.cs reads it at startup and assigns it to License.LicenseKey.
Don't print its value, and don't dump the environment to find it.
If you check the variable, a yes or no on whether it's set is enough.
Cudzysłowy w wyniku ujawniają widoczną następującą spację.
Minimalny proces (5 kroków)
- Pobierz bibliotekę drukowania C# z NuGet
- Otworzyć Claude Code z folderu projektu i ustawić model za pomocą /model
- Zapisz zasady nazewnictwa drukarek IronPrint w pliku CLAUDE.md, aby każda sesja je ładowała
- Żądać routera, który wysyła zadanie tylko wtedy, gdy skonfigurowana nazwa dokładnie pasuje do zainstalowanej drukarki
- Przejrzeć raport trasowania, następnie wysłać jedną stronę testową do każdej trasowanej drukarki przed wydaniem
Co robi Claude Code w projekcie drukowania .NET?
Agent pisze usługę trasowania, która czyta plik trasowania, porównuje każdą skonfigurowaną nazwę drukarki z zainstalowanymi drukarkami i zapisuje decyzje dla każdego dokumentu. Claude Code może również uruchomić program i jego testy oraz naprawić zgłoszone błędy. Programista decyduje, która drukarka obsługuje każdy typ dokumentu.
Podać nazwę paczki i wersję w pierwszej podpowiedzi. W ataku znanym jako slopsquatting, atakujący rejestrują szkodliwe pakiety pod nazwami, które modele językowe generują przez pomyłkę. Agent, który sam wybiera nazwę pakietu, może zainstalować jeden z tych pakietów.
Jak skonfigurować Claude Code?
Instalacja i pierwsze logowanie postępują zgodnie z quickstartem Anthropic. Konfiguracja zakończona, gdy claude otwiera sesję w terminalu i odpowiada na podpowiedź.
Jak skonfigurować projekt, w którym Claude Code może pracować?
Umieść wejścia w repozytorium przed pierwszą podpowiedzią. Projekt przykładowy do tego przewodnika zawiera aplikację konsolową .NET 9 dla net9.0-windows, plik trasowania dla czterech typów dokumentów oraz skrzynkę odbiorczą siedmiu plików PDF, których nazwy rozpoczynają się od typu dokumentu. Jedna trasa korzysta z dokładnej nazwy zainstalowanej drukarki. Pozostałe trzy korzystają z drukarki, która nie jest zainstalowana, zainstalowanej nazwy w innej wielkości liter oraz zainstalowanej nazwy z następującą spacją.
Claude Code czyta CLAUDE.md na początku sesji, więc jego zasady mają zastosowanie w każdej późniejszej sesji. Gdy Quickstart dodał paczkę, druga podpowiedź zapisuje ten plik i definiuje agenta podległego tylko do odczytu, który przegląda kod drukowania.
Add a Printing section to a new CLAUDE.md at the repository root.
Later sessions should follow these rules from it:
- All printing goes through IronPrint. Add no other printing library.
- The package is IronPrint, at the version LabPrintRouter.csproj references now.
- Look up IronPrint member names in docs/IronPrint.xml.
- config/ and inbox/ are inputs. Leave them unchanged.
- The program sends no print job unless it runs with --send.
- Never run it with --send on this machine.
- Read the key from IRONPRINT_LICENSE_KEY. Never print it, save it, or dump the environment.
Copy IronPrint.xml to docs/ now, from the ironprint 2026.10.1 folder of the local NuGet cache.
Use the one under lib/net7.0-windows7.0.
If it isn't there, tell me, and still add the subagent below.
Then create a subagent at .claude/agents/printer-name-auditor.md.
Limit its tools to Read, Grep and Glob.
It reviews Services/ and returns three lists:
- IronPrint types and members in use, flagging any that docs/IronPrint.xml lacks.
- Types under IronSoftware.*, listed apart, since they ship in other assemblies.
- Every place a PrinterName gets set, and whether that name passed an exact installed check first.
Claude Code monitoruje .claude/agents i ładuje nowo dodaną definicję agenta podrzędnego bez restartu, ale tylko wtedy, gdy ten folder istniał na początku sesji. Przykładowe repozytorium dlatego posiada folder, z pustym plikiem .gitkeep, przed otwarciem sesji. llms.txt IronPrint indeksuje swoje przewodniki techniczne, umiejętność agenta i inne dokumentacje.
Zastosuj klucz licencyjny przed pierwszym wywolaniem drukowania. Bez klucza Printer.Print i Printer.PrintAsync wyrzuca wyjatki, a zadne zadanie nie jest kolejkowane. Strona kluczy licencyjnych IronPrint oferuje klucz testowy i pokazuje zarówno przypisanie kodu, jak i ustawienie pliku konfiguracyjnego.
Które reguły drukarek IronPrint należą do CLAUDE.md?
Przebadaliśmy zachowanie każdej linii na IronPrint 2026.10.1, raz licencjonowane, raz bez licencji. Wklej blok pod sekcją Drukowanie.
These printer rules come from probes on IronPrint 2026.10.1:
- PrintSettings.PrinterName must equal a Printer.GetPrinterNames() entry, character for character.
- Any other name sends the job to the Windows default printer, and nothing throws.
- That covers a missing printer, a different case, a trailing space and an empty string.
- Decide whether to print with StringComparison.Ordinal.
- A trimmed or case-blind match may label a near miss, but it never sends a job.
- Printer.GetPrinterTrays() returns an empty list for a name that isn't installed.
- An empty tray list is also normal for some real printers, so it can't test a name.
- Printer.GetPrinterNames() works without a key, so a printer list proves nothing about licensing.
- IronPrint doesn't read IRONPRINT_LICENSE_KEY by itself. Assign License.LicenseKey at startup.
- Assigning a null key doesn't throw. License.IsLicensed just stays false.
- Without a key, Printer.Print throws AggregateException with a LicensingException inside.
- Without a key, Printer.PrintAsync throws LicensingException directly.
- LicensingException is IronSoftware.Exceptions.LicensingException, internal to IronPrint.dll.
- Print and PrintAsync both wait on the driver, and a Save dialog keeps them waiting.
Dwa kształty wyjątków wpływają na obsługę błędów. Obslugujacy sprawdza wyjatek z PrintAsync ale wewnetrzny wyjatek z Print. Zaden z nich nie moze korzystac z catch (LicensingException), poniewaz typ nie jest publiczny, a ta klauzula zawiodla z CS0122 w badaniu.
Czy IronPrint odrzuca nazwę drukarki, która nie pasuje?
Według przewodnika specyfikacji nazwy drukarki, porównanie nazw jest wrażliwe na wielkość liter, a błędna nazwa albo nie zgłasza błędu, albo podnosi błąd. Nasze badanie wysłało dwustronicowy raport pod czterema nazwami, które nie pasowały do żadnej zainstalowanej drukarki. Nazwy to niezainstalowana nazwa drukarki, "adobe pdf" dla zainstalowanej "Adobe PDF", zainstalowana nazwa z następującą spacją i pusty ciąg. Żadne z czterech wywołań nie wyrzuciło wyjątku, a każde zadanie zostało wysłane do domyślnej kolejki, która w testowej maszynie jest Microsoft Print to PDF.
Router musi zatem sam porównywać każdą skonfigurowaną nazwę z zainstalowanymi nazwami, zanim wywoła metodę drukowania.
Jak IronPrint buduje zadanie drukowania?
IronPrint wysyla kazda strone PDF jako obraz do sterownika przy rozdzielczosci w PrintSettings.Dpi. Zadanie badawcze do Microsoft Print to PDF wytworzylo dwustronicowy PDF A4, w ktorym kazda strona byla jednym obrazem o rozdzielczosci 1239 na 1754 pikseli i bez warstwy tekstowej, renderowanym w 150 DPI. Przykladowe wyjscia w przewodniku podazaja tym samym wzorcem przy domyslnym 300 DPI, z 2479 na 3508 pikseli na stronie A4. Sprawdzenie wydruku przez drukarkę PDF musi więc porównać ilość stron lub obrazy, ponieważ wydrukowany tekst nie może być przeszukiwany.
Aby sprawdzić zadania bez ich drukowania, konfiguracja testowa podłączyła wywołanie drukowania WPF, którego IronPrint używa w systemie Windows. Hak zapisuje każde zadanie na dysk w formacie XPS i nic nie jest spoolsowane, a zapisane obrazy stron miały rozmiar 1239 na 1754 pikseli, taki sam jak w zadaniu badawczym. IronPrint zapisuje inne ustawienia w bilecie drukowania zadania. Z Grayscale włączonym, bilet żądał monochromatycznego wyjścia. Obrazy stron były przechowywane jako RGB i zawierały tylko szare piksele. Liczba kopii biletu pochodzi z NumberOfCopies, a zadanie miało każdą stronę tylko raz.
Trasa etykiety pokazuje, co robi zastępowanie do zadania. Wejście to specimen-label__S-031.pdf, etykieta 100 na 50 mm ze skrzynki odbiorczej, którą plik trasowania wysyła do LAB-ZEBRA-01 przy 300 DPI z PaperSize.PrinterDefault.
Wynik
Ustawienia trasy etykiety zostały wysłane bez sprawdzenia nazwy, więc zadanie spadło z powrotem do Microsoft Print to PDF. Domyślny rozmiar papieru drukarki został wtedy rozwiązany do arkusza A4 tej drukarki, a etykieta stała się obrazem 1179 na 591 pikseli na stronie A4 w orientacji poziomej. Zadanie przeskalowało ten obraz do 297 na 149 mm, pełnej szerokości arkusza.
Etykieta próbki S-031, jak IronPrint zbudował zadanie bez sprawdzenia nazwy. Jedna strona A4 w orientacji poziomej przy 300 DPI, skierowana do Microsoft Print to PDF i przechwycona do pliku zamiast drukarki.
Jak wywołać kod IronPrint, który się kompiluje?
Przesłać router i jego raport jako jedną podpowiedź w trybie planowania, aby projekt został uzgodniony przed jakimikolwiek zmianami plików. Nacisnąć Shift+Tab, aż pasek statusu pokaże tryb planowania, a następnie przesłać polecenie. Pod opusplan plan pochodzi od Opus, a zmiany wprowadza Sonnet po zatwierdzeniu planu.
Build the router in Services/PrintRouter.cs and the report in Services/RoutingReport.cs.
Call both from Program.cs after the printer check.
Program.cs passes PrintRouter the list from one Printer.GetPrinterNames call.
Each PDF in inbox/ is named <documentType>__<id>.pdf.
For each file, PrintRouter does this:
1. Finds the route for its document type in config/printer-routes.json.
2. Checks the route's printer against that list.
3. Builds PrintSettings from the route's paper size, orientation, DPI, copies and grayscale.
4. Sends the job with Printer.PrintAsync, but only under --send.
Each file gets the first of these decisions that fits:
- send, when the printer name matches an installed name exactly.
- name-mismatch, when it matches one after ignoring case and outer spaces.
- not-installed, when nothing matches.
- no-route, when the config has no route for the type.
Only send files reach the print call.
Put that call behind an interface so tests can use a fake.
Write out/routing-report.csv with a header row and one row per file, sorted by file name.
Its first columns are File, DocumentType, ConfiguredPrinter, Decision and InstalledName.
Then come PaperSize, Orientation, Dpi, Copies and Grayscale from the route.
InstalledName holds the installed printer for send and the near match for name-mismatch.
It stays empty for the other two decisions.
A no-route row leaves the five route columns empty too.
Write Grayscale as true or false.
Print a count of files per decision.
Run the program without --send and show me the CSV.
Then have the printer-name-auditor subagent review Services/.
Dwie części podpowiedzi chronią trasowanie.
- Flaga wysyłania: bez
--send, program nie wysyła żadnego zadania, więc agent może uruchomić i przetestować router na maszynie, której drukarki otwierają dialog. - Subagent audytora: niestandardowy subagent ładuje CLAUDE.md, więc zasady nazewnictwa drukarek również dotyczą jego przeglądania. Z wbudowanych agentów Explore i Plan rozpoczynają bez CLAUDE.md.
Czy kod trasowania IronPrint można testować bez klucza licencyjnego?
Tak, pod warunkiem, że testy zastępują wywołanie drukowania. Czytanie pliku trasowania, wymienianie zainstalowanych drukarek i budowanie PrintSettings działają bez klucza, więc każdą decyzję trasowania można przetestować na serwerze kompilacyjnym bez klucza.
Add a LabPrintRouter.Tests xUnit project that targets net9.0-windows.
It tests PrintRouter through a fake print sink.
The tests read the copies of inbox/ and config/ in their output folder.
Give the router a fixed printer list of "Adobe PDF", "Microsoft Print to PDF" and "Fax".
Assert these results:
- The decision for each of the 7 files.
- The fake receives the 2 result reports and nothing else.
- RPT-4471 goes out with A4, Portrait, 150 DPI, 1 copy and grayscale on.
- Printer.GetPrinterNames runs without throwing while no key is applied.
Set the project up this way:
- It lives in its own folder, and the repository root gets no solution file.
- LabPrintRouter.csproj must not compile anything in that folder.
- The test output folder gets copies of config/ and inbox/.
Run dotnet test one time, in a child process that has no IRONPRINT_LICENSE_KEY.
Tell me the pass count from that run.
Co należy zweryfikować przed zaufaniem wygenerowanemu kodowi IronPrint?
Dokonaj przeglądu wygenerowanego kodu IronPrint za pomocą tych sprawdzeń.
- Kompilacja: czlonek, ktorego IronPrint nie ma, zatrzymuje
dotnet buildz bledem kompilacji. Dostarczony plik IronPrint.xml dokumentuje również metodę wewnętrznej klasyPdfiumUtils, a kod, który ją wywołuje, kończy się błędem CS0122. - Raport trasowania: porównać każdą decyzję z plikiem trasowania i listą zainstalowanych drukarek przed pierwszymi prawdziwymi zadaniami.
- Jedna strona testowa na drukarkę: przed wydaniem, potwierdzić przy każdym urządzeniu, że strona testowa została wydrukowana tam, gdzie wskazuje trasa.
Poradnik asystentów kodowania AI dostarcza jedno kompletne zadanie IronPrint, z ustalonymi kryteriami przejścia, jako wielokrotny test.
Co wyprodukowały zapytania w rzeczywistym uruchomieniu?
Cztery podpowiedzi działały w jednej sesji Claude Code, w podanej kolejności. Przed trzecią podpowiedzią blok zasad został wklejony do CLAUDE.md i nikt nie edytował kodu ręcznie.
- Output Quickstart nazwał czterech zainstalowanych drukarek i zaznaczył jedną trasę jako zainstalowaną, a trzy brakujące.
- Raport trasowania zawierał jeden wiersz dla każdego z 7 plików.
- 2 pliki zostały zaznaczone do wysyłki, 2 jako niezgodność nazw, 2 jako niezainstalowane i 1 jako brak trasy.
- Każda decyzja pasowała do naszej niezależnej kontroli w porównaniu z zainstalowanymi drukarkami.
- Bliskie dopasowanie to Adobe PDF dla manifestu kurierskiego i Microsoft Print to PDF dla streszczenia oddziału.
- Czysta uruchomienie Release w nowej kopii wyprodukowało ten sam raport.
- Bez klucza program zgłosił IsLicensed jako False i dokonano tych samych 7 decyzji.
- 10 na 10 testów zdało w procesie bez zmiennej IRONPRINT_LICENSE_KEY.
- Subagent nie znalazł żadnego brakującego członka IronPrint z IronPrint.xml.
- Subagent znalazł jedno przypisanie nazwy drukarki, umieszczone po dokładnym sprawdzeniu.
- Kolejki drukowania były puste po uruchomieniu, a żadne polecenie w transkrypcjach nie użyło --send.
- Uchwycenie dwóch zadań wysyłki zawierało 3 strony A4 w orientacji pionowej dla kolejki Adobe PDF, każda jako obraz 1239 na 1754 pikseli.
- Każda podpowiedź pozostawiła kompilację Release bez ostrzeżeń lub błędów.
- Skan protokołów, plików sesji i repozytorium nie znalazł kopii klucza licencyjnego.
- Niektóre kroki uruchomiono inaczej niż na stronie. Należy wpisać odpowiedź zatwierdzającą plan podpowiedzi 3 plan, ponieważ sesja była uruchomiona w trybie bezgłowowym. Nie wydrukowano zadania, ponieważ każda drukarka na maszynie testowej otwiera dialog Zapisz, więc dwa zadania wysyłki zostały uchwycone jako XPS.
Pierwszy wiersz wysyłki w raporcie trasowania to result-report__RPT-4471.pdf, dwustronicowy raport wyników ze skrzynki odbiorczej.
Wynik
Narzędzie przechwytywania przekazało ustawienia tego wiersza z raportu trasowania do IronPrint. PDF poniżej zawiera obie przechwycone strony bez zmian.
Raport wyników RPT-4471, jak IronPrint zbudował zadanie wysyłki z raportu trasowania uruchomienia. Obie strony to A4 w orientacji pionowej przy 150 DPI dla kolejki Adobe PDF, przechwycone do pliku zamiast drukarki.
Cursor posiada również Tryb Planu, a przewodnik Cursor wysyła w nim swoje polecenie 3. Codex czyta swoje zasady projektu z AGENTS.md, odpowiednika CLAUDE.md, jak pokazuje przewodnik ChatGPT Codex. Claude Code wersja tego uruchomienia, modele i całkowity czas trwania pojawia się w zapisie uruchomienia obok maszyny testowej.
Rozwiązywanie problemów
- Metoda Print() zawiesza się w WPF i WinForms, kiedy
Printblokuje wątek UI - Konfiguracja licencji web.config gdy klucz ustawiony w Web.config nie jest stosowany
- Zachowanie ShowPrintDialog w nieobsługiwanych ramach docelowych dla wywolań
ShowPrintDialogna ramie docelowej bez obsługi UI
Pytania?
W przypadku jakichkolwiek pytań, należy skontaktować się z support@ironsoftware.com
Curtis Chau posiada tytuł licencjata z informatyki (Uniwersytet Carleton) i specjalizuje się w front-endowym rozwoju, z ekspertką w Node.js, TypeScript, JavaScript i React. Pasjonuje się tworzeniem intuicyjnych i estetycznie przyjemnych interfejsów użytkownika, Curtis cieszy się pracą z nowoczesnymi frameworkami i tworzeniem dobrze zorganizowanych, atrakcyjnych wizualnie podręczników.