Jak zainstalować .NET 10 na Linux Mint

Dłączego terminal ma znaczenie na Linuxie

[0:49 - 1:23] Tim zaczyna od przyznania czegoś, co deweloperzy Windows często odrzucają: na Linuxie terminal jest domyślnym sposobem wykonywania zadań. Ale przedstawia on praktyczny argument przemawiający za jego użyciem. Polecenia terminala są precyzyjne i skryptowalne. Gdy GUI zmieni układ, każdy poradnik ze zrzutami ekranu staje się przestarzały. Instrukcje w terminalu pozostają aktualne przez lata.

Dla konfiguracji .NET polecenia są proste i powtarzalne na dowolnej dystrybucji opartej na Debianie.

Aktualizacja menedżera pakietów

[1:23 - 1:56] Przed zainstalowaniem czegokolwiek, uruchom aktualizację listy pakietów:

// Terminal command (not C#, run in your Linux terminal)
sudo apt update

// Terminal command (not C#, run in your Linux terminal)
sudo apt update

To polecenie nie instaluje ani nie aktualizuje niczego. Odświeża lokalny indeks dostępnych pakietów, aby apt wiedziało, jakie wersje są aktualne. Pomyśl o tym jak o synchronizacji katalogu pakietów przed zakupami.

Instalacja SDK .NET 10

[1:56 - 3:46] Z zaktualizowaną listą pakietów, zainstaluj SDK:

sudo apt install dotnet-sdk-10.0

sudo apt install dotnet-sdk-10.0

Tim dokonuje tutaj ważnego rozróżnienia między SDK a środowiskiem uruchomieniowym. Środowisko uruchomieniowe to to, co zainstalowałbyś na serwerze produkcyjnym, który tylko potrzebuje uruchamiać aplikacje .NET. SDK jest większe, ponieważ zawiera kompilator, narzędzia do budowy i szablony projektów dodatkowo do środowiska uruchomieniowego. Do pracy deweloperskiej zawsze wybieraj SDK.

Jedna praktyczna wskazówka z wideo: uruchomienie tego polecenia przy braku połączenia z internetem powoduje pojawienie się mnóstwa tajemniczych błędów. Rozwiązaniem jest po prostu połączenie się z siecią. To łatwe do przeoczenia, zwłaszcza na laptopie, który może nie łączyć się automatycznie na Linuxie tak, jak to robi na Windowsie.

Weryfikacja instalacji

[3:46 - 4:06] Po zakończeniu instalacji, zweryfikuj ją:

dotnet --version

dotnet --version

Wynik pokazuje coś, jak 10.0.103. Zauważ, że nie określałeś tego numeru łatki podczas instalacji. Menedżer pakietów automatycznie pobrał najnowszą dostępną wersję SDK .NET 10.

Tworzenie katalogu roboczego

[4:06 - 5:01] Przed napisaniem jakiegokolwiek kodu, skonfiguruj folder dla plików demonstracyjnych. Film pokazuje zarówno terminal jak i menedżera plików pulpitu obok siebie:

// Terminal commands
ls              // List current directory contents
mkdir demos     // Create a new folder
cd demos        // Move into it
ls              // Verify it's empty

// Terminal commands
ls              // List current directory contents
mkdir demos     // Create a new folder
cd demos        // Move into it
ls              // Verify it's empty

Ten sam folder pojawia się w menedżerze plików ("Files" na Linux Mint), co podkreśla fakt, że operacje terminalowe i GUI działają na tym samym systemie plików. Możesz używać, co wolisz, lub oba.

Tworzenie i uruchamianie pojedynczego pliku C

[5:01 - 8:14] Tu Tim podkreśla funkcję w .NET 10, która znacznie zmienia przepływ pracy szybkiego testowania. Możesz uruchomić samodzielny plik .cs bezpośrednio, bez .csproj, bez pliku rozwiązania i bez Program.cs standardu.

Utwórz plik z touch:

// Create an empty file
touch demo1.cs

// Create an empty file
touch demo1.cs

Następnie otwórz go w nano, edytorze tekstowym opartym na terminalu:

// Open in the terminal editor
nano demo1.cs

// Open in the terminal editor
nano demo1.cs

W edytorze wpisuje jedną linię C#:

Console.WriteLine("Hello World");

Console.WriteLine("Hello World");

Po zapisaniu za pomocą Ctrl+X, Y i Enter, uruchamia go:

// Execute the .cs file
dotnet run demo1.cs

// Execute the .cs file
dotnet run demo1.cs

Pierwsze wykonanie trwa chwilę, aby skompilować, a potem drukuje Hello World. Tylko plik i polecenie.

Budowanie czegoś bardziej interaktywnego

[8:17 - 10:27] Drugi przykład demonstruje wprowadzanie danych przez użytkownika i interpolację ciągów znaków:

touch demo2.cs

touch demo2.cs

Otwierając go w Xed (domyślnym edytorze tekstu w Linux Mint), Tim pisze:

Console.Write("What is your first name? ");
string? name = Console.ReadLine();
Console.WriteLine($"Hello {name}");

Console.Write("What is your first name? ");
string? name = Console.ReadLine();
Console.WriteLine($"Hello {name}");

Tim wykrył błąd podczas pisania, początkowo wpisując Console.Read zamiast Console.Write. Bez IntelliSense takie pomyłki są łatwe do zrobienia.

Uruchamiając plik:

dotnet run demo2.cs

dotnet run demo2.cs

Program prosi o imię, Tim wpisuje "Tim", a wynik to "Hello Tim". Pełny cykl rozwoju C# (edycja, kompilacja, uruchomienie, interakcja) wymaga tylko edytora tekstu i SDK.

Wartość pracy bez IDE

[8:41 - 9:54] Tim zaznacza tu szerszą kwestię: każdy deweloper powinien od czasu do czasu pisać C# bez IDE. Nie dlatego, że IDE są złe, ale dlatego, że wypełniają one wiele luk (średniki, zamykające nawiasy, poprawne nazwy metod), co może prowadzić do utraty kontaktu z podstawami. Spędzanie czasu w prostym edytorze tekstu na Linuxie to dobry sposób na doskonalenie tych podstaw.

Do rzeczywistej pracy deweloperskiej, VS Code z C# Dev Kit jest preferowanym edytorem na wszystkich platformach, a JetBrains Rider teraz oferuje bezpłatną edycję społecznościową dla projektów osobistych. Oba działają identycznie na Windows, macOS i Linux.

Odkrywanie szablonów projektów

[10:34 - 11:42] Poza wykonywaniem pojedynczego pliku, dostępne są pełne szablony projektów:

dotnet new list

dotnet new list

Uruchomienie tego polecenia wyświetla wszystko, co jest dostępne: aplikacje konsolowe, webowe API, aplikacje Blazor, biblioteki klas i więcej. Jeśli chcesz utworzyć standardową aplikację konsolową:

dotnet new console -n MyApp
cd MyApp
dotnet run

dotnet new console -n MyApp
cd MyApp
dotnet run

To tworzy znaną strukturę projektu z plikiem .csproj i Program.cs. Stamtąd możesz dodać pakiety NuGet, odwoływać się do innych projektów i budować wszystko, co budowałbyś na Windowsie.

Podsumowanie: od instalacji do uruchomienia kodu w kilka minut

[11:42 - 13:05] Tim kończy zachęcając deweloperów do spędzania czasu z przepływem pracy opartym tylko na terminalu przed sięgnięciem po IDE. SDK .NET instaluje się przez standardowy menedżer pakietów Linux jednym poleceniem, a narzędzia, które dostajesz (budowanie, uruchamianie, tworzenie szablonów i wykonywanie pojedyczego pliku) są identyczne z tymi, które miałbyś na Windows czy macOS.

To, co weryfikuje przejście, to fakt, że krzywa uczenia się tutaj nie dotyczy C# czy .NET. Rzecz w tym, żeby poczuć się komfortowo z innym przepływem pracy, a ten komfort przychodzi szybko.

Wnioski

[13:05 - 13:41] Podsumowując: uruchomienie .NET 10 na Linuxie wymaga dwóch poleceń (sudo apt update i sudo apt install dotnet-sdk-10.0), a stąd możesz natychmiast pisać i uruchamiać C#. Praca w terminalu to praktyczna umiejętność, która bezpośrednio przenosi się na każde środowisko wdrażania oparte na Linuxie, które napotkasz.

Więc następnym razem, gdy skonfigurujesz nowe urządzenie lub uruchomisz maszyny wirtualne Linux, pełne doświadczenie rozwoju .NET jest o kilka minut od niego.

Przykładowa wskazówka: jeśli testujesz szybki pomysł lub debugujesz konkretne zachowanie, pomiń całkowicie dotnet new console. Po prostu stwórz plik .cs, napisz swój kod i uruchom go z dotnet run filename.cs. To najszybsza droga od pomysłu do wykonania w .NET 10.

Obejrzyj pełne wideo na jego kanale YouTube Kanał i zdobądź więcej informacji na temat tworzenia C# na Linuxie.