Zrozumienie wersji .NET: .NET Core, .NET Standard, .NET Framework i inne

Oś czasu .NET Framework

.NET Framework jest obecny od wczesnych lat 2000 i jest ściśle zintegrowany z Windowsem. Jest odpowiedni do budowy aplikacji na pulpit i aplikacji webowych na Windows, ale jest ograniczony pod względem możliwości wielopłatformowych.

.NET Framework 1.0 (styczeń 2002)

Tim Corey opisuje początkowe wydanie .NET Framework 1.0 jako rewolucyjne, wprowadzające koncepcje wspólnego języka pośredniego, który pozwala na współpracę wielu języków programowania (40:07). Ta fundamentalna wersja ustanowiła podstawę do przyszłego rozwoju, oferując zintegrowaną platformę dla różnych języków.

.NET Framework 2.0 (październik 2005)

Wydana trzy lata później, .NET Framework 2.0 przyniosła znaczące ulepszenia i nowe funkcje, kontynuując rozwój platformy (41:40). Ta wersja była wyróżniająca się ze względu na zaawansowane funkcje językowe i wsparcie dla szerszego zakresu aplikacji.

Główne aktualizacje:

• Listopad 2006: Wprowadzono .NET Framework 3.0 (41:43).

• Listopad 2007: Wydano .NET Framework 3.5, co stanowiło znaczący kamień milowy (41:49).

• Kwiecień 2010: Ukazała się ostatnia główna wersja .NET Framework 4.0 (42:13).

• Sierpień 2012 r.: Wydano .NET Framework 4.5 (42:50).

• Kwiecień 2019 r.: Wprowadzono na rynek .NET Framework 4.8, ostatnią wersję pomniejszą (47:17).

Wersje .NET Core

.NET Core 1.0 (czerwiec 2016 r.)

Tim Corey określa .NET Core 1.0 jako proof of concept o ograniczonej funkcjonalności, mający na celu zademonstrowanie potencjału .NET Core (43:32). Ta początkowa wersja położyła podwaliny, ale nie została powszechnie przyjęta ze względu na ograniczone funkcje.

.NET Core 2.0 (sierpień 2017 r.)

Wydana jako aktualizacja o większej liczbie funkcji, wersja .NET Core 2.0 zawierała ważne ulepszenia, szczególnie w zakresie tworzenia aplikacji internetowych (45:23). Nie była to jednak wersja LTS, a Tim podkreśla, że zawierała ona przełomowe zmiany, które doprowadziły do wydania później bardziej stabilnej wersji.

.NET Core 2.1 (maj 2018)

.NET Core 2.1 był wersją LTS (Long-Term Support), którą Tim wskazuje jako kluczową dla firm potrzebujących stabilności i rozszerzonego wsparcia (45:42). Była to znacząca aktualizacja, dzięki której .NET Core stał się bardziej odpowiedni do użytku produkcyjnego.

.NET Core 3.0 (wrzesień 2019 r.)

.NET Core 3.0 wprowadzono obsługę aplikacji desktopowych, w tym WinForms i WPF, rozszerzając jego zastosowanie poza aplikacje internetowe (53:04). To wydanie sprawiło, że .NET Core stał się bardziej wszechstronną platformą, zachęcając firmy do migracji z .NET Framework.

.NET Core 3.1 (grudzień 2019 r.)

Oparta na wersji 3.0, .NET Core 3.1 była kolejną wersją LTS, zapewniającą ciągłe wsparcie i stabilność dla aplikacji desktopowych i internetowych (53:16). Tim wyjaśnia, że ta wersja stanowiła punkt, w którym .NET Core został uznany za kompletny pod względem funkcji i niezawodny do użytku w Enterprise.

.NET 5 i dalej

.NET 5.0 (listopad 2020 r.)

Wraz z wydaniem .NET 5 firma Microsoft usunęła słowo "Core" z nazwy, aby uprościć branding (58:03). Tim wyjaśnia, że zmiana ta miała na celu zmniejszenie niejasności między .NET Framework a .NET Core. .NET 5 stanowił ważny krok w kierunku ujednolicenia ekosystemu .NET pod jedną nazwą.

.NET 6.0 (listopad 2021 r.)

.NET 6 kontynuuje roczny cykl wydawniczy wprowadzony wraz z .NET 5 (59:56). Tim zauważa, że każda nowa wersja, w tym .NET 6, jest częścią corocznego cyklu aktualizacji, co pozwala na regularne ulepszenia i dodawanie nowych funkcji.

.NET 7.0 (listopad 2022 r.)

.NET 7 został wydany zgodnie z corocznym harmonogramem, co pozwoliło na dalszy rozwój platformy dzięki drobnym aktualizacjom i ulepszeniom (59:56). Tim omawia szczegóły dotyczące tego, w jaki sposób ta wersja, podobnie jak jej poprzedniczki, odzwierciedla zaangażowanie firmy Microsoft w ciągły rozwój i innowacje w ekosystemie .NET.

Cykl życia wsparcia: STS a LTS

Tim Corey wyjaśnia różnicę między dwoma rodzajami wsparcia: Standard Term Support (STS) i Long-Term Support (LTS).

• STS (Standard Term Support): Zapewnia 18-miesięczny okres wsparcia. Na przykład .NET 5, wydany w listopadzie 2020 r., był obsługiwany do maja 2022 r. .NET 7, wydany w listopadzie 2022 r., ma podobny 18-miesięczny okres wsparcia, kończący się w maju 2024 r.

• LTS (Long-Term Support): Oferuje dłuższy okres wsparcia wynoszący 3 lata. .NET 6, który ukazał się w listopadzie 2021 r., będzie obsługiwany do listopada 2024 r. .NET 8, którego premiera zaplanowana jest na listopad 2023 r., będzie kolejną wersją LTS, zapewniającą wsparcie do listopada 2026 r.

Tim zwraca uwagę, że podczas gdy programiści aplikacji, którzy szybko wprowadzają zmiany, mogą preferować wersje STS, aby uzyskać dostęp do najnowszych funkcji, firmy często wybierają wersje LTS ze względu na stabilność i dłuższy okres wsparcia.

Ścieżka aktualizacji i wydania wersji

Tim Corey przedstawia ścieżkę aktualizacji dla wersji .NET:

• Od .NET 5 do .NET 6: Masz rok, w którym obie wersje są obsługiwane.

• Od .NET 6 do .NET 8: Będziesz mieć cały rok na aktualizację z .NET 6 do .NET 8, zanim zakończy się wsparcie dla .NET 6.

• Przyszłe aktualizacje: Zgodnie z tym schematem .NET 8 (obecnie najnowsza wersja) będzie obsługiwany do momentu pojawienia się .NET 10, co daje wystarczająco dużo czasu na aktualizację.

Tim podkreśla, że ten przewidywalny cykl wydawniczy pozwala firmom z pewnością planować aktualizacje.

Strategia wsparcia firmy Microsoft

Tim omawia podejście firmy Microsoft do wsparcia i rozwoju:

• Koszt i złożoność: Rozszerzenie wsparcia dla starszych wersji może być kosztowne i skomplikówane ze względu na konieczność utrzymywania aktualizacji zabezpieczeń w wielu wersjach. Właśnie dlatego firma Microsoft przyjęła bardziej przewidywalną i łatwiejszą w zarządzaniu strategię wsparcia.

• Modular Framework: Modułowe podejście .NET Core i .NET pozwala na szybkie aktualizacje funkcji i łatwiejsze zarządzanie cyklem życia wsparcia.